Foto (boven): Fotograaf: Brunetti Productions
“We waren immers bang dat de maatregelen die zouden afgekondigd worden even streng zouden zijn als in Italië. Misschien zou dit impliceren dat we helemaal niet zouden kunnen trouwen...”, vertelt Stephanie.
Genieten van het zonnetje en van elkaar
Het burgerlijk huwelijk van Stephanie en Ward verliep in besloten kring. Helaas konden enkel de ouders van Stephanie aanwezig zijn, aangezien de mama van Ward geen last-minute verlof kon aanvragen.
Na de officiële plechtigheid in het gemeentehuis vierde het kersverse paar hun huwelijk met een verfijnd 3-gangenmenu, dat door hun favoriete restaurant aan huis geleverd werd. “De rest van de dag hebben we rustig genoten van het zonnetje in onze tuin, en van elkaar!”, voegt Stephanie er glimlachend aan toe.
Een rollercoaster van emoties
Trouwen tijdens de coronacrisis bracht ook bij Stephanie en Ward een aantal intense emoties naar boven.
Stephanie beschrijft het gevoel dat ze de dagen voor haar huwelijksdag had voornamelijk als ‘zenuwachtig’: “Zenuwen, omdat we schrik hadden dat er maatregelen zouden worden afgekondigd waardoor we misschien helemààl niet meer zouden kunnen trouwen. Dat we daarvoor nog maanden zouden moeten wachten...”. En dat wou het koppel eigenlijk écht liever niet.
Het feit dat er weinig mensen aanwezig mochten zijn, maakte het ook echt niet makkelijk voor het koppel: “Toen we aankwamen met de auto op een leeg dorpsplein, zonder vrienden of familie die ons mochten begroeten en toejuichen, had ik het wel moeilijk”, geeft Stephanie toe.
Gelukkig waren er ook tal van heerlijke lichtpuntjes, die hun huwelijksdag extra speciaal maakte. Stephanie’s absoluut mooiste moment: “Onze plechtige ceremonie in het gemeentehuis. Het moment waarop Ward, mooi uitgedost in het trouwkostuum waar we beiden met veel zorg naar op zoek zijn gegaan, vanuit het diepst van zijn hart ‘Ja' zei tegen mij...”.
Always look at the bright side of life
Stephanie en Ward bleven ondanks de corona-hetze zeer positief en rustig. ‘Ideaal’ zouden ze de situatie niet noemen, maar hun relativeringsvermogen is groot. Stephanie geeft aan: “Oké, het trouwen op zich was zonder toeters en bellen - niet exact hoe we het hadden gedroomd, maar dat is geen ramp.” Stephanie en Ward zijn namelijk van plan om in de toekomst alles in te halen, mét hun vrienden en familie.
Na de crisis zullen ze hun ceremonie overdoen in het gemeentehuis, met hun getuigen en met alle mensen erbij die ze oorspronkelijk uitgenodigd hadden. Ze willen even nog geen concrete plannen maken, maar denken toch wel aan een groot feest in de toekomst. “Heel graag willen we later nog een eigen ceremonie doen, als alternatief voor een kerkelijke plechtigheid. Met een groot feest voor vrienden en familie als afsluiter...”, mijmert Stephanie.
Trouwkostuum: Suitsupply / Outfit Stephanie: SCAPA / Bruidsboeket: Paliflora / Eten (lunch): De Goeie Kost te Diest
